Sunday, 15 January 2017

BOMOH LAKU JENAYAH SIHIR



Biarpun manusia hidup di alam sains dan teknologi, masih ada pihak yang melakukan jenayah zaman kuno sejak zaman awal tamadun manusia.  Jenayah yang dimaksudkan ialah jenayah sihir.

Jenayah sihir terus menghantui masyarakat dan sekiranya dibiarkan tanpa sebarang tindakan akan mengakibatkan kesan yang lebih buruk.Paling banyak disebut mengenai jenayah sihir berkaitan hubungan suami isteri dan dendam.

Berdasarkan statistik terbaharu yang dikeluarkan oleh Kementerian Kesihatan Malaysia (KKM) menunjukkan sebanyak 69 peratus rakyat Malaysia menggunakan perkhidmatan perubatan tradisional dan komplementari (PTK) berbanding perubatan moden.

Jenayah membabitkan sihir dilihat semakin popular. Sihir menjadi pilihan kerana merupakan kaedah halus untuk menjatuhkan seseorang dengan mudah dan lebih berkesan malah tanpa disyaki.

Begitu juga statistik kes penipuan oleh bomoh pada 2012 yang dikeluarkan oleh Polis Diraja Malaysia (PDRM) menunjukkan jumlah kerugian yang dialami mangsa meningkat 63.4 peratus berbanding tempoh yang sama tahun lalu melibatkan amaun RM12,494,665.27.

Berleluasanya kes-kes sebegini memerlukan satu pendekatan yang holistik untuk membanterasnya kerana selain menipu, ada juga pengamal yang menawarkan khidmat sihir atas nama perawat tradisional dan komplementari.

Sudah tiba masanya sebuah akta bagi menyekat kebebasan jenayah membabitkan sihir perlu diwujudkan melalui penubuhan undang-undang sihir.

Kajian secara dasar mengenai isu-isu penguatkuasaan, pendakwaan, pembuktian dan kepakaran daripada akar umbi untuk menubuhkan undang-undang tersebut telah diadakan dan rata-rata pihak terlibat menyatakan kesediaan dalam mewujudkan akta tersebut.

Sesi perbincangan secara berkala dengan pihak berkuasa seperti bersama Jabatan Peguam Negara, Jabatan Kehakiman Syariah Malaysia (JKSM), Kementerian Kesihatan Malaysia, Jabatan Mufti, Jabatan Kemajuan Islam Malaysia (Jakim), Gabungan Persatuan Pengubatan Islam Malaysia (GAPPIMA) dan Jabatan agama Islam Negeri telah pun diselaraskan.

Ini bertujuan pengemaskinian prosedur, tatacara dan aspek teknikal dalam pelaksanaan undang-undang tersebut. Dan kesemua badan berkenaan menunjukkan persetujuan dan memberi jawapan positif.

Melalui geran Program Pemindahan Ilmu yang diluluskan, isu-isu tersebut akan dapat diperhalusi dan diselesaikan oleh mereka yang pakar dalam bidang tersebut.

Manakala, daripada segi penguatkuasaan dan pendakwaan diakui masih kurang berkemahiran. namun dengan adanya kerjasama daripada semua pihak yang terlibat, latihan dan pendedahan boleh diberikan selain mewujudkan Prosedur Kendalian Standard (SOP) khas, ini boleh diatasi.

Daripada segi kepakaran pula, saya tidak berasa ia suatu yang sukar untuk diwujudkan kerana ramai pakar-pakar perubatan PTK yang sedia untuk membantu. Cuma yang menjadi isunya ialah pengiktirafan oleh pihak berkuasa.

Alhamdulillah dengan adanya Bahagian Perubatan Tradisional dan Komplemetari (BPTK) Kementerian Kesihatan Malaysia, berupaya menjadi salah satu badan rujukan dalam perlaksanaannya.

Namun, saya tetap menaruh harapan agar isu ini diberi perhatian oleh Kementerian Dalam Negeri (KDN) kerana terdapat kes-kes jenayah yang melibatkan sihir seperti menipu, mencuri, menceroboh, merompak, merogol menggunakan ilmu sihir berbentuk pukau.

Jika penggunaan sihir pukau tidak dibanteras, maka jenayah-jenayah tersebut akan dapat dilakukan dengan lebih mudah tanpa sebarang tentangan daripada mangsa.


Pada peringkat awal akta tersebut boleh dilaksanakan melalui kes jenayah membabitkan sihir di dalam pernikahan dan perceraian.

---------

Sihir satu jenayah menyebabkan mangsa menderita kemurungan, tersiksa zahir dan batin, serta penyakit sehingga boleh membawa maut. Namun, jenayah sihir sukar dibawa ke mahkamah kerana tidak ada pembuktian nyata mengenai kesalahan dilakukan, selain penyakit atau penderitaan ditanggung oleh mangsa.

Biarpun rata-rata mempercayai keberkesanan sihir sebagai alat jenayah, namun tiada pembuktian boleh disabitkan di mahkamah.

Isu jenayah membabitkan sihir yang dilihat semakin serius boleh diatasi dengan mewujudkan satu undang-undang khas bagi menanganinya.

Usaha pihakpihak tertentu untuk meneliti kemungkian diwujudkan undang-undang khusus membawa jenayah sihiryang mampu adakan kaedah pembuktian dan pendakwaan diharapkan dapat menyelesaikan kemelut yang sudah lama berlarutan ini. 

Kaedah tersebut melalui gabungan kepakaran antara pengamal perubatan Islam dan juga pakar sains. Kedua-dua pihak boleh kongsi kepakaran masing-masing.

Kepakaran pengamal perubatan Islam boleh dilakukan dengan kerjasama pakar sains pula adalah dengan kerjasama ahli forensik dan juga peralatan teknologi bio-feedback.

Setiap mangsa yang disihir mempunyai 'khadam sihir' kepada tuannya yang juga penghantar sihir itu ke dalam tubuh mangsa.

Pakar perubatan Islam bertindak mengenalpasti tuan yang menghantar khadam sihir tersebut melalui pengakuan mangsa semasa proses rawatan yang ketika itu sedang dikawal oleh khadam sihir.

Pengakuan daripada mulut mangsa akan dirakamkan untuk dijadikan bukti sebelum langkah seterusnya dijalankan.

Manakala, bahan yang dihantar oleh penyihir seperti rambut, kuku, kaca dan sebagainya yang diperoleh ketika rawatan pula akan disiasat oleh Jabatan Forensik melalui ujian asid deoksiribonukleik (DNA). Ini untuk mengenalpasti pemilik, penyimpan dan penghantar barangan itu.

Seterusnya, teknologi bio-feedback pula digunakan bagi menguji dan melihat tindak balas mangsa melalui isyarat atau tanda yang diterima daripada tubuh mangsa menerusi alat tersebut.

Alat pengesanan bio-feedback yang telah diuji keberkesanannya itu dinilai melalui enam aspek iaitu gelombang otak, teknik pernafasan, denyutan hati, tindak balas kulit, ketegangan otot, dan juga peluh tubuh.

Bagaimanapun, keputusan yang diperoleh daripada siasatan ketiga-tiga kaedah itu perlu selari dan menunjukkan kesan yang benar sebelum diklasifikasikan dalam jenayah sihir.
Jika rawatan daripada perubatan Islam mengesahkan bahawa seseorang itu disihir dan mengenalpasti siapa dalang di sebalik kejadian itu, maka ujian forensik dan pengesanan bio-feedback juga harus selari dengan dalang yang dikenalpasti itu.

Penjenayah sihir sama ada penghantar sihir dan individu yang mengupah ahli sihir tidak lagi bebas melakukan perbuatan tersebut sewenang-wenangnya dengan wujudnya undang-undang tersebut.

Semoga satu jalan penyelesaian berkaitan jenayah dapat ditemui. 

---------------


Permasaalahan amalan sihir di Malaysia semakin dipandang serius apabila semakin banyak berlaku kes berkaitannya seperti pukau, ilmu tuju, santau dan sebagainya.

Masalahnya sekarang, ilmu sihir sukar dibuktikan di mahkamah kerana amalan ini abstrak dan tidak boleh dibuktikan oleh pancaindera. Sehubungan itu, pengamal undang-undang dan pihak berkuasa perlu memikirkan bentuk undang-undang yang sesuai untuk mendakwa pengamal ini di mahkamah.

Masalah pembuktian kepada jenayah sihir memang telah lama berlaku.  Banyak usaha telah dilakukan oleh pihak yang ingin memerangi kesan jenayah sihir.

Antara perjuangan yang dikesan dalam lipatan sejarah ialah berkaitan Kitab Malleus Maleficarum (dalam bahasa Latin dikenali sebagai "The Hammer of Witches", or "Der Hexenhammer" dalam bahasa Jerman) sebuah dokumen mengenai ahli sihir.

Buku itu ditulis dalam tahun 1486 oleh Heinrich Kramer dan Jacob Sprenger, dua orang Inquisitors Gereja Catholic/Vatican.  Ia pertama kali diterbitkan di Jerman dalam tahun 1487.

Tujuan utama Malleus adalah untuk mematikan hujah yang mengatakan sihir tidak wujud, menjawab hujah mereka yang skeptis tentang kewujudannya, membuktikan yang ahli sihir itu selalunya wanita daripada lelaki, dan untuk mendidik para majistret mengenai prosedur mengenal-pasti tukang sihir dan menyabitkan tuduhan kesalahan ke atas mereka.

Ianya dikenali juga sebagai buku yang paling ‘ganas’ pernah ditulis, mewujudkan sebuah kod peraturan yang cukup ketat dan keras berdasarkan dongeng dahulukala mengenai ilmu sihir dan dogma gereja mengenai kesesatan.  

Buku ini juga memuatkan “fatwa” Papal Bull, Summis desiderantes affectibus, 1484, yang secara efektif melenyapkan segala tentangan terhadap aktiviti pemburuan ahli sihir (witch hunts).

Ianya menjadi manual kepada ratusan mereka yang dipanggil ‘Orang Suci’ (“holy” men), untuk mendera penganut Kristian wanita. Terdapat jua ‘pengamal sihir’ lelaki yang dihukum, namun lebih banyak wanita Kristian yang diseksa dan dibunuh (biasanya disalib dan dibakar hidup-hidup seperti Joan of Arc).

Vatican mengharamkan buku ini pada 1490, dan diletakkan di bawah Index Librorum Prohibitorum.


Bagaimanapun, ianya menjadi kitab panduan utama kepada pemburu ahli sihir (witch-hunters) and Inquisitors (pendakwaraya Vatican/Gereja Katolik) di sepanjang Zaman Gelap Eropah. 

No comments:

Post a Comment