Wednesday, 25 October 2017

GAGAL KUASAI BAHASA KEBANGSAAN


Bahasa kebangsaan asas perpaduan rakyat. Hakikat itu diterima semua pihak. Sebab itu semua negara mengiystiharkan bahasa kebangsaan masing-masing. Di Malaysia, Bahasa Melayu adalah bahasa kebangsaan. Kedudukan ini diperakui melalui peruntukan Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan: 

Perkara 152. Bahasa kebangsaan.
(1) Bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah dalam tulisan yang diperuntukkan melalui undang-undang oleh Parlimen: Dengan syarat bahawa—
(a) tiada seorang pun boleh dilarang atau dihalang daripada menggunakan (selain bagi maksud rasmi), atau daripada mengajarkan atau belajar, apa-apa bahasa lain; dan
(b) tiada apa-apa jua dalam Fasal ini boleh menjejaskan hak Kerajaan Persekutuan atau hak mana-mana Kerajaan Negeri untuk memelihara dan meneruskan penggunaan dan pengajian bahasa mana-mana kaum lain di dalam Persekutuan.

Atas dasar kerajaan tidak menghalang pengajaran mana-mana bahasa di sekolah atau institusi pendidikan. Bahkan, sekolah vernakular dibenarkan beroperasi. Malang sekali, pengoperasian sekolah vernakular dilihat sebagai punca kaum tertentu gagal berkomunikasi dalam bahasa kebangsaan.

Sekolah vernakular, selain mementingkan bahasa kaum, mesti memastikan pelajarnya fasih atau mampu berkomunikasi dalam Bahasa Malaysia. Mereka perlu melihat kepen­tingan nasional dalam sistem pendidikan negara yang mana matapelajaran bahasa kebangsaan perlu diutamakan.

Penguasaan bahasa kebangsaan amat penting kerana ia berperanan menyatukan seluruh rakyat yang berbilang kaum. Jika masing-masing kaum mengguna bahasa ibunda, bagaimana bangsa lain untuk memahaminya.

Kaum lain perlu menghargai peluang diberikan kerajaan dalam membenarkan sekolah vernakular terus beroperasi dengan cara menjayakan matlamat kerajaan untuk memastikan setiap rakyat mampu berkomunikasi dalam bahasa kebangsaan.

Ingatlah, di mana bumi dipijak, di situ langit dijunjung.

No comments:

Post a Comment